δυσμενικός
δυσμενικός, like an enemy, hostile
δυσμεν-ικός, ή, όν,
- like an enemy, hostile, Plb. 6.7.8, etc. Adv. -κῶς Id. 8.8.1.
1 hostil
ὀργή
λοιδορία
λόγοι
ὁ πόλεμος ἄλλην ἀρχὴν εἰλήφει ... τῆς πρόσθεν ... δυσμενικωτέραν
la guerra había adquirido un reinicio más hostil que el de antes
2 adv. -ῶς de manera hostil
φθείρειν τὴν χώραν δ.
τὰ μὲν ἐλαττώματα δ. ... ἐξήγγελκε
δυσμενικός, ή, όν, hostile, ennemi, en parl. de choses, Pol. 6, 7, 8 ; 16, 22, 8 ||
➳ Cp. -ώτερος, Pol. 15, 3, 1.
Étym. δυσμενής.
δυσμενικός, feindselig, feindlich, ὀργή, λόγοι, Pol. 6.7, 16.22 u. öfter.