δυσμετάδοτος
δυσμετάδοτος, not imparting freely
δυσμετά-δοτος, ον,
- not imparting freely, Str. 17.1.29: c. gen., reluctant to part with, τῶν ἀναγκαίων Phld. Herc. 1251.20.
reacio a compartir o distribuir
• neutr. subst. τὸ δ. la dificultad de compartir
τὸ πικρὸν τοῦ ἤθους, ἡ μισανθρωπία, τὸ δ.
δυσ·μετάδοτος, ος, ον, qui n’aime pas à partager, Str. 806 ; Bas. 1, 384a.
Étym. δ. μεταδίδωμι.
δυσμετάδοτος, ungern mitteilend, Strab. XVII p. 806.