δυσμενίδης
δυσμεν-ίδης, ου, ὁ, = foreg., Ael. VH 3.7.
δυσμενίδης, ου, adj. m. méchant, malveillant, El. V.H. 3, 7.
Étym. δυσμενής.
δυσμενίδης, ὁ, aus δυσμενής gebildete patronymische Form, Ael. V.H. 3.7, wie δυσμενίδες, für εὐμενίδες, Schol. Eur. Or. 306.