δυσμετακίνητος
δυσμετακίνητος, hard to shift
δυσμετα-κίνητος [ῑ], ον,
- hard to shift, ψυχὴ δ. ἀπὸ τῶν χειρόνων J. AJ 16.11.8; γυνή Plu. Aet.Gr. 2.288d, Eust. 1733.32. Adv. -τως, ἔχειν Alex.Trall. 1.16.
I
1 difícil de trasladar
γυναῖκα καθάπερ τὸν κύβον ... δυσμετακίνητον
μέγεθος
2 c. ἀπό y gen. que no se aparta fácilmente
δ. ψυχὴ ἀπὸ τῶν χειρόνων
• medic. que es difícil o no se puede quitar
ὄγκοι
II adv. -ως sin movimiento, sin cambio δ. ἔχειν de pers. ser inflexible
δ. γὰρ ἔχουσιν οἱ νέοι πρὸς ταῦτα
δ. ἔχειν
ser persistente
δυσ·μετακίνητος, ος, ον [ᾰῑ] qu’on ne peut facilement mouvoir, Jos. A.J. 16, 11, 7.
Étym. δ. μετακινέω.
δυσμετακίνητος, schwer wegzubewegen, Jos.; auch im adv., Alex.Trall.