δυσμετάθετος
δυσμετάθετος, hard to alter
δυσμετά-θετος, ον,
- hard to alter, of persons, opinionated, Plb. 12.26d. 5; προαίρεσις Plu. Praec. 2.799b; hard to remove, Gal. 11.215.
I
1 de pers. porfiado, terco
δυσέριδες ... καὶ φιλόνεικοι καὶ δυσμετάθετοι
2 de cosas difícil de trasladar
τὰ λελυμένα (δεσμίδια) op. εὐμετάθετα
• difícil de cambiar, inmutable
ἡ προαίρεσις
ἡ συνήθεια
II adv. -ως de modo inamovible o difícilmente alterable
δ. σχήσουσιν αὐτῆς
δυσ·μετάθετος, ος, ον, difficile à changer, Plut. M. 799b ; d’où obstiné, Pol. Exc. Vat. p. 401.
Étym. δ. μετατίθημι.
δυσμετάθετος, schwer umzusetzen, umzuändern, καὶ ἄτρεπτος Plut. reipubl. ger. praec. 3.