δυσμετάκλητος
δυσμετάκλητος, hard to cure of a habit
δυσμετά-κλητος, ον,
- hard to cure of a habit, Gp. 19.2.13.
1 difícil de revocar o disuadir
στερεός
δυσμετάκλητοι ... ὅταν ἅπαξ ὠμοφαγήσωσι
de perros
2 difícil de conmover, insensible
glos. a δυσανάλγητος
δυσ·μετάκλητος, ος, ον, difficile à rappeler, c. à d. à faire changer d’habitudes, Geop. 19, 2, 13.
Étym. δ. μετακαλέω.
δυσμετάκλητος, schwer zurückzurufen, umzuändern, Geop.