δυσμετάκλαστος
δυσμετάκλαστος, hard to break
δυσμετά-κλαστος, ον,
- hard to break or move, Sch. S. OT 12.
inquebrantable, inconmovible
glos. a δυσάλγητος
δυσμετάκλαστος, schwer zu rühren, Schol. Soph. O.R. 12.