δυσπραγής
δυσπραγής, faring ill
δυσπρᾱγ-ής, ές,
- faring ill, Vett.Val. 16.21.
desgraciado, infortunado de pers. Vett.Val.15.31,
op. εὐήμερος
• neutr. compar. como adv. desventuradamente
τῶν ἐν στρατιᾷ δυσπραγέστερον ἐνηνεγμένων
δυσ·πραγής, ής, ές [ᾱ] malheureux dans ses entreprises, Ps.-Plut. V. Hom. 2 207, p. 453, 14 (var. δυσπονής).
Étym. δ. πράσσω.
δυσπραγής, [ᾱ], ές, s. s.v. δυσπονής.