δύσποτος
δύσποτος, unpalatable
δύσποτος, ον,
- unpalatable, πῶμα A. Eu. 266.
imbebible, malo para beber
πῶμα
de la sangre de Orestes
• no potable
τὸ φρεατιαῖον (ὕδωρ)
δύσ·ποτος, ος, ον, difficile à boire, Eschl. Eum. 266.
Étym. δ. πίνω.
δύσποτος, schwer, widrig zu trinken, πόμα Aesch. Eum. 256.
δύσποτος
δύσ-ποτος, ον
- unpalatable, Aesch.