εὐαπόσπαστος
εὐαπόσπαστος, easy to be torn from
εὐαπό-σπαστος, ον,
- easy to be torn from, ἀλλήλων [τὰ ᾠά] Arist. HA 550a12.
εὐ·απόσπαστος, ος, ον [ᾰ] facile à arracher, Arstt. H.A. 5, 18, 4.
Étym. εὖ, ἀποσπάω.
εὐαπόσπαστος, leicht abzuziehen, zu trennen, ἀλλήλων Arist. H.A. 5.18.