εὐαπολόγητος
εὐαπολόγητος, easy to excuse
εὐαπο-λόγητος, ον,
- easy to excuse, Str. 10.3.1, Plu. Agis 17, Hierocl. in CA 19 p.461 M.
εὐ·απολόγητος, ος, ον [ᾰ] facile à excuser, Str. 463 ; Plut. Ages. 17.
Étym. εὖ, ἀπολογέομαι.
εὐαπολόγητος, leicht zu verteidigen, Strab. 10.3.1 ; ἀδίκημα Plut. Ag. 17.
εὐαπολόγητος
εὐ-απολόγητος, ον
ἀπολογέομαι
- easy to excuse, Plut.