καινοπήμων
καινοπήμων, new to misery
καινο-πήμων, ονος, ὁ, ἡ,
- new to misery, δμωΐδες A. Th. 363 (lyr.).
καινο·πήμων, ων, ον, gén. ονος, qui éprouve une douleur nouvelle, inconnue, Eschl. Sept. 363.
Étym. κ. πῆμα.
καινοπήμων, δμωΐδες, Neues, neuerdings duldend, Aesch. Spt. 345.
καινοπήμων
πῆμα
- new to misery, Aesch.