καινοπαθής
καινοπαθής, newly suffered: unheard of
καινο-πᾰθής, ές,
- new-suffered: unheard of, πήματα S. Tr. 1277 (anap., v.l. καινο-παγῆ).
καινο·παθής, ής, ές [ᾰ] éprouvé ou souffert pour la première fois, Soph. Tr. 1277.
Étym. κ. πάσχω.
καινοπαθής, ές, unerhörtes Leid, πήματα, das man noch nicht erduldet hat, Soph. Tr. 1267, mit der alten v.l.
καινοπαθής
καινο-πᾰθής, ές
παθεῖν
- newly suffered: unheard of, Soph.