κακοξύνετος
κακοξύνετος, wise for evil
κᾰκο-ξύνετος, ον,
- wise for evil, οὐκ ἀξυνετωτέρου, κακοξυνετωτέρου δέ not less wise, but more wise for evil, Th. 6.76.
κακο·ξύνετος, ος, ον [ᾰ] seul. cp. -ώτερος, habile dans l’art de faire le mal, Thc. 6, 76.
Étym. κ. ξυνετός, att. c. συνετός.
κακοξύνετος, zum Bösen klug, arglistig, Thuc. 6.76 im Komparat., nach Schol. πανουργότερος.
κακοξύνετος
κᾰκο-ξύνετος, ον
- wise for evil, Thuc.