κακό-νους -ουν, zonder contr. κακόνοος -οον, Att. plur. κακόνοι, kwaadwillig, vijandig; met dat. of met εἰς + acc. jegens: κακόνοι ... εἰς τὰ ὑμέτερα πράγματα vijandig tegenover uw regering Lys. 20.20; τῷ δήμῳ κακόνους ἔσομαι ik zal een vijand van het volk zijn Aristot. Pol. 1310a9.