κακόνομος
κακόνομος, with bad laws, ill-governed
κᾰκόνομ-ος, ον,
- with bad laws, ill-governed, opp. εὔνομος, in Sup., Hdt. 1.65, Ph. 2.268.
κακό·νομος, ος, ον [ᾰ] régi par de mauvaises lois, Hdt. 1, 65 ||
Sup. -ώτατος, Phil. p. 864.
Étym. κ. νόμος.
κακόνομος, mit schlechten Gesetzen, schlechter Verwaltung ; im superlat., Her. 1.65 ; Philo.
κακόνομος
κᾰκό-νομος, ον
- with bad laws, ill-governed, Hdt.