κακοτυχής
κακοτυχής, unfortunate
κᾰκοτῠχ-ής, ές,
- unfortunate, used by E. in lyr., Med. 1274, Hipp. 669: Sup., ib. 679; τὸ κ., = sq., Id. HF 133; κ. καὶ ἄθλιον γένος Sch.rec. A. Pers. 1013, cf. Cat.Cod.Astr. 8(4).142.
κακο·τυχής, ής, ές [ᾰῠ] malheureux, Eur. Med. 1274, Hipp. 669 ||
Sup. -έστατος, Hpc. 679.
Étym. κ. τύχη.
κακοτυχής, ές, unglücklich ; ἰὼ κακοτυχὲς γύναι Eur. Med. 1274 ; πότμοι γυναικῶν Hipp. 669 ; τὸ κ., das Unglück, Herc.F. 133.
κακοτυχής
κᾰκο-τῠχής, ές
τύχη
- unfortunate, Eur.