κακογνώμων
κακογνώμων, ill-judging, wanting in judgement
κᾰκο-γνώμων, ον, gen. ονος,
- ill-judging, wanting in judgement, Sm. 1 Ki. 25.3, D.C. 77.11.
κακο·γνώμων, ων, ον, gén. ονος [ᾰ] qui a un esprit faible, qui manque de jugement, DC. 77, 11.
Étym. κ. γνώμη.
κακογνώμων, ονος, von schlechter Einsicht, Sp., wie DC. 77.11, im Ggstz von συνίει τὰ πολλὰ ὀξύτατα.