κατάλειψις
κατάλειψις, a leaving behind
κατάλειψις, εως (poet. κάλλειψις only in Hsch.), ἡ,
- leaving behind, συγγραμμάτων Pl. Phdr. 257e, cf. Arist. Fr. 151; ἐκ χρημάτων καταλείψεως by a legacy, CIG 4369 (Sagalassus), cf. POxy. 75.12 (ii A.D.), IGRom. 4.671 (Prymnessus, ii A.D.), Vett.Val. 177.22, al.
- II posterity, LXX Ge. 45.7.
κατάλειψις, εως (ἡ) [ᾰλ]
1 l’action de laisser après soi, Plat. Phædr. 257e ||
2 le reste, le surplus, Spt. Gen. 45, 7, etc.
Étym. καταλείπω.
κατάλειψις, ἡ, das Zurücklassen, Hinterlassen, Plat. Phaedr. 257e ; Ueberbleibsel, LXX.
κατάλειψις, εως
καταλείπω
- a leaving behind, Plat.