καταρρυπόω
καταρρυπόω, to be soiled and dirty
καταρρῠπ-όω,
- = foreg., David Proll. 40.20: metaph., δικαστήριον Lyd. Mag. 3.66:—Pass., to be soiled and dirty, of a dress, SIG 1219.6 (Gambreum, iii B. C.).
- 2 κατερρυπωμένος, = destitutus, Gloss.
κατα·ρρυπόω-ῶ [ῠ] c. le préc. Chrys. 2, 686 ; Bas. 2, 509.
καταρρυπόω, beschmutzen, beflecken, erst Sp., die auch καταρρυπαρόω gebildet haben.