κατάρρυθμος
κατάρρυθμος, very rhythmical
κατάρρυθμ-ος, ον,
- very rhythmical, Longin. 41.1.
- II κατάρυθμος, prob. f. l. for κακόρρυθμος in Paul.Aeg. 2.11.
κατά·ρρυθμος, ος, ον, ajusté avec mesure, nombreux, cadencé, Lgn 41, 1.
Étym. κ. ῥυθμός.
κατάρρυθμος, im Gleichmaß, Ebenmaß, Wohlklang ; von übertriebener Künftelei in der Rede, Longin. sublim. 41.1.