κατάρρυτος
κατάρρυτος, irrigated, watered
κατάρρῠτος, ον,
- irrigated, watered, κῆπος E. El. 777; νάπη χιόνι κατάρυτα Id. Tr. 1067 (lyr.), cf. Andr. 215; γῆ ἔνδροσός τε καὶ κ. Ael. NA 10.37; λίμνη κ. αἵματι LXX 2 Ma. 12.16; ὄρος κ. channelled by streams, OGI 199.12 (Adule).
- 2 flowing, ὕδωρ Olymp. in Mete. 128.32.
- II carried down by water, alluvial, of the Delta, Hdt. 2.15.
- III with a steep slope, of a testudo, Plb. 28.11.2.
κατάρρυτος, ος, ον [ῠ]
I pass.
1 arrosé, inondé, Eur. El. 777, etc. ; El. N.A. 10, 37 ||
2 produit par alluvion, Hdt. 2, 15 ||
II act. qui laisse s’écouler, disposé pour l’écoulement des eaux, Pol. 28, 12, 3 ||
➳ Par nécessité prosod. κατάρυτος, Eur. Tr. 1067.
Étym. καταρρέω.
1. waterrijk, vochtig:
2. aangeslibd:
κατάρρυτος, von obenher begossen, bewässert ; νάπη χιόνι κατάρρυτα ποταμίᾳ Eur. Tr. 1067, vgl. Andr. 914 ; κῆπος El. 777 ; γῆ ἔνδροσός τε καὶ κατάρρυτος Ael. H.A. 10.37. – Auch = abschüssig, Pol. 28, lg, 3 ; – angespült, angeschlämmt, vom Nildelta, Her. 2.16.
κατάρρυτος
κατάρ-ρῠτος, ον
- Iirrigated, watered, Eur.
- IIcarried down by water, alluvial, of the Delta, Hdt.