καταρροφέω
καταρροφέω, to gulp
καταρροφ-έω, = foreg., Hp. Loc.Hom. 17, X. Cyr. 1.3.9, Arist. Pr. 876a27, Herm.Iamb. 4; τινος some of . ., Orib. 8.6.16:—Pass., Ruf. Sat.Gon. 18:—later καταρ-ροφάω, Alex.Trall. 11.2, Sm. Jb. 39.30.
κατα·ρροφέω-ῶ, humer, avaler, Hpc. 416, 6 ; Xén. Cyr. 1, 3, 9 ; Arstt. Probl. 4, 36 ; τι, Hermias (Ath. 563e) ; τινος, Orib. 173 Matthäi qqe ch. ||
Moy. m. sign. acc. Ruf. 136 Matthäi.
καταρροφέω, herunterschlucken ; Hippocr.; Xen. Cyr. 1.3.9 ; Ath., XIII.563e.
καταρροφέω
fut. ήσω
- to gulp or swallow down, Xen.