καταρτάω

καταρτ-άω,

• hang up, suspend, Plu. Rom. 16; τὶ ἔκ τινος Id. Marc. 8:—Pass., to be suspended, Arist. Pr. 874a18; κατήρτηντο βότρυσιν were hung thick with grapes, Luc. Am. 12.
• • II fasten, adjust, χρῆμα κατηρτημένον a well-adjusted or convenient thing, Hdt. 3.80; κατήρτητο became normal, recovered sense, Hp. Epid. 1.4.8 [1.26.ηʹ]; οὐδὲν -ημένον λέγειν to talk no connected sense, Id. Acut.(Sp.) 16:—later in Act., τῇ θεῷ κατάρτησον σαυτήν Herod. 1.62.

καταρτάω, darüber-, darauf-, anhängen ; Arist. Probl. 3.20 ; Plut. Rom. 16 ; ἄμπελοι πυκνοῖς κατήρτηντο βότρυσιν, mit Trauben behangen, Luc. am. 12. Bei Her. 3.80 ist χρῆμα κατηρτημένον eine wohleingerichtete, zweckmäßige Sache, also = κατηρτυμένον ; so auch Hippocr. u. Galen., οὐδὲν λέγουσι κατηρτημένον, Zweckmäßiges, Verständiges sagen. S. καταρτίζω.

καταρτάω fut. ήσω

• • Ito hang down from, hang on or append, Plut.
  • IIto adjust, χρῆμα κατηρτημένον a well-adjusted or convenient thing, Hdt.