κοιλόπεδος
κοιλόπεδος, lying in a hollow
κοιλό-πεδος, ον,
- lying in a hollow, νάπος Pi. P. 5.39.
κοιλό·πεδος, ος, ον, situé au fond d’un vallon, Pd. P. 5, 50.
Étym. κοῖλος, πέδον.
κοιλόπεδος
- 1lying in a hollow Κρισαῖον λόφον ἄμειψεν ἐν κοιλόπεδον νάπος θεοῦ P. 5.38
κοιλόπεδος
κοιλό-πεδος, ον
πέδον
- lying in a hollow, Pind.