κοιλῶπις Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape κοιλ·ῶπις, ιδος, adj. f. c. le suiv. Anth. 6, 219. κοιλῶπις -ιδος [κοιλωπός] adj. f., hol: κ. πέτρα holle rots AP 6.219.5. κοιλῶπις, ιδος, ἡ, fem. zu κοιλωπός ; πέτρα Antip.Sid. 27 (VI.219).