μονῳδέω
μονῳδέω, to sing a monody
μονῳδέω,
- sing a monody or solo, Ar. Pax 1012, Th. 1077 (both anap.): c. acc., βούλει μονῳδήσωμεν αὐτοῖς ἕν γέ τι; Cratin. 10 D., cf. Luc. Hist.Conscr. 1.
μονῳδέω-ῶ (impf. ἐμονῴδουν, f. μονῳδήσω, etc.)
1 chanter seul, sans accompagnement, Ar. Pax 1012, etc. ||
2 chanter sur un ton plaintif, gémir, acc. Luc. Salt. 27, etc.
Étym. cf. μονῳδία.
μονῳδέω, allein singen, Ar. Th. 1077, Pax 977 u. Sp., τὴν Εὐριπίδου Ἀνδρομέδαν ἐμονῴδουν, Luc. hist. conscr. 1, neben ἰαμβεῖα ἐφθέγγοντο, sie trugen sie allein vor, wo der Schol. erkl. θρηνέω ; vgl. salt. 27.
μονῳδέω,
fut. -ήσω
- to sing a monody or solo, Ar. from μονῳδός