νοσολύτης Save LSJ Bailly 2024 νοσο-λύτης, v. νουσο-. *νοσο·λύτης, seul. νουσο·λύτης, ου [ῡ] adj. m. qui délivre de la maladie, Anon. (Welck. Syll. 135, 1). Étym. νοῦσος, λύω.