νοσοποιέω
νοσοποιέω, cause sickness
νοσο-ποιέω,
- cause sickness, Hp. Acut. 35, Arist. Pr. 865b25, Alex.Aphr. in Top. 4.27, f.l. in Plu. Aet. phys. 2.918d.
- 2 ν. [τινά] infect one with a disease, Ceb. 19; ν. τὰς ψυχὰς τῶν ἀρίστων D.S. 12.12:—Pass., Herophil. ap. Sor. 2.3.
νοσοποιέω-ῶ :
1 causer une maladie, Hpc. Acut. 389 ; Arstt. Probl. 1, 53 ||
2 rendre malade, infecter, DS. 12, 12.
Étym. νοσοποιός.
νοσοποιέω, krank machen, mit einer Krankheit anstecken, τινά, S.Emp. adv.log. 2.197 u. a.Sp.; Krankheiten verursachen, Sp.