πεδάω

πεδάω, Ep. 3 sg. πεδάᾳ Od. 4.380: Ep. and Ion. impf. πεδάασκον 23.353: pf. part. Pass. πεπεδημένος Paus. 8.49.6: (πέδη):—

• prop. bind with fetters: hence, simply, bind, make fast, ἐπέδησε θύρας (unless this be from ἐπιδέω) Od. 21.391; π. ἄνδρα δαιδάλῳ πέπλῳ A. Eu. 635; τὸν μούναρχον πεδήσας Hdt. 6.23.
• • • 2 shackle, trammel, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα Il. 13.435; δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι 23.585, cf. Pi. P. 6.32, N. 5.26; ἕρκος Ἀχαιῶν θρασεῖ φόνῳ πεδάσαις Id. Pae. 6.86; νῆα θοὴν ἐπέδησʼ ἐνὶ πόντῳ Od. 13.168; of sleep, ὅς μʼ ἐπέδησε φίλα βλέφαρʼ ἀμφικαλύψας 23.17; ὕπνος λύει πεδήσας S. Aj. 676; esp. of a deity or fate overruling a mortalʼs will, μοῖρʼ ἐπέδησε c. acc. pers., Il. 4.517; ὅς τίς μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ Od. 4.380; πέδησε δὲ καὶ τὸν Ἀθήνη 18.155; ἐμὲ θεοὶ πεδάασκον ἐμῆς ἀπὸ πατρίδος αἴης 23.353: c. inf., Ἕκτορα δʼ αὐτοῦ μεῖναι . . μοῖρʼ ἐπέδησε constrained him to remain on the spot, Il. 22.5; μιν μοῖρα θεῶν ἐπέδησε δαμῆναι constrained him to be slain, Od. 3.269; τό γε Μοῖρʼ ἐπέδησε οὖλον ἀκίνητόν τʼ ἔμεναι Parm. 8.37, cf. 10.6: rare in Prose, καθʼ ὕπνον τὴν τῆς φρονήσεως πεδηθεὶς δύναμιν Pl. Ti. 71e, cf. 43d, Plot. 3.5.7; εἰ πεδᾶται ὁ ταὐτοῦ κύκλος Dam. Pr. 400; τῷ ἀξιώματι πεδηθείς D.C. 60.29.

πεδάω, (πέδη), fesseln, binden, festbinden, θύρας, Od. 21.391 ; festhalten, hemmen, δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι. Il. 23.585, γυῖα, 13.435, νῆα ἐνὶ πόντῳ, Od. 13.168 ; u. bes. von den Göttern, welche die Vernunft u. den freien Willen der Menschen fesseln u. zu unfreiwilligen Handlungen zwingen, Διώρεα μοῖρʼ ἐπέδησε Il. 4.517, Ἕκτορα δʼ αὐτοῦ μεῖναι ὀλοιὴ μοῖρʼ ἐπέδησεν 22.5, zwang ihn zu bleiben, πέδησε δὲ καὶ τὸν Ἀθινη – δαμῆναι Od. 18.155, vgl. 3.269 ; ὅστις μʼ ἀθανάτων πεδάᾳ καὶ ἔδησε κελεύθου, 4.380, 469 ; ἐμὲ ἀλγεσι θεοὶ πεδάασκον, 23.353 ; mit doppeltem accus., ὅς μʼ ἐπέδησε βλέφαρα ἀμφικαλύψας, Od. 23.17, vom Schlafe, wenn man nicht besser den accus. βλέφαρα vom partic. ἀμφικ. abhängig macht ; Pind. πέδασον ἔγχος, Ol. 1.76 ; ἵππος ἅρμʼ ἐπέδα, P. 6.32 ; δόλῳ νιν πεδᾰσαι, N. 5.26 ; πεδήσασʼ ἀν ὁρα δαιδάλῳ πέπλῳ, Aesch. Eum. 605 ; vom Schlafe Soph Aj. 661 ; in Prosa, τὸν μούναρχον πεδήσας Her. 6.23, καθʼ ὕπνον τὴν τῆς φρονήσεως πεδηθεὶς δύναμιν, im Gebrauche des Verstandes gehemmt, Plat. Tim. 71e ; Folgde.

πεδάω

[πέδαι.]

3 sing. πεδάᾳ Od. 4.380, 469.

3 pl. pa. iterative πεδάασκον Od. 23.353.

To put in bonds : θεοῦ κατὰ μοῖρα πέδησε, δεσμοί τε βουκόλοι τε Od. 11.292.

Hence, to hold, shackle, trammel, to hold back, keep back, detain, stop : διώρεα μοῖρα πέδησε (i.e. prevented his escape) Il. 4.517, πέδησε γυῖα (took from him the power of movement) Il. 13.435, καθʼ ἕτερόν γʼ [Ἄτη] πέδησεν (gets in her grip) Il. 19.94, μὴ ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι (got in the way of it) Il. 23.585. Cf. Od. 4.380 = 469, Od. 11.292, Od. 13.168, Od. 23.17, 353.

To constrain to do something.

With infin. : Ἕκτορʼ αὐτοῦ μεῖναι μοῖρα πέδησεν Il. 22.5.

Of one fate-bound to death or ruin : ὅτε μιν μοῖρʼ ἐπέδησε δαμῆναι Od. 3.269. Cf. Od. 18.155.

πεδάω (impf. ἐπέδα: aor. πέδᾶσον; πεδσαις; πεδᾶσαι: pass. aor. πεδάθη; πεδαθέντα.)

• • a restrain “πέδασον ἔχγος Οἰνομάου χάλκεον” O. 1.76
  • b hold fast, met., bring down Νεστόρειον γὰρ ἵππος ἅρμʼ ἐπέδα Πάριος ἐκ βελέων δαιχθείς P. 6.32 ὥς τέ νιν ἁβρὰ Κρηθεὶς Ἱππολύτα δόλῳ πεδᾶσαι ἤθελε, ξυνᾶνα Μαγνήτων σκοπὸν πείσαισʼ ἀκοίταν ποικίλοις βουλεύμασιν N. 5.26 παῖδα ποντίας Θέτιος βιατάν θρασεῖ φόνῳ πεδάσαις (sc. Ἀπόλλων) Πα. 6. 86. Ἰάλεμον ὠμοβόλῳ νούσῳ πεδαθέντα σθένος (Schneiwin: παῖδα θέντοι cod.: νούσῳ ὅτι cod., ὅτι del. Hermann) Θρ. 3. 10. πέφνε δὲ τρεῖς καὶ δέκʼ ἄνδρας, τετράτῳ δʼ αὐτὸς πεδάθη fr. 135 (v. πεδάρσιον.]

πεδάω (πέδη), πεδάᾳ, ipf. iter. πεδάασκον, aor. (ἐ)πέδησε, inf. πεδῆσαι: fetter, bind fast, Od. 23.17, Od. 13.168; often fig., constrain, detain, entangle; θεοῦ κατὰ (adv.) μοῖρα πέδησεν, Od. 11.292; ἀπὸ πατρίδος αἴης, Od. 23.353; w. inf., Il. 22.5, Od. 3.269, Od. 18.155.

πεδάω, πέδη

• • • 1to bind with fetters, to bind fast, make fast, Od., Hdt., Aesch.
    • 2to shackle, trammel, constrain, Hom., Soph.; c. inf. to constrain one to do a thing, Hom.