Logeion | πνίγω

πνίγ-ω [ῑ], Sophr. 68, al., Antipho 4.1.6, Herod. 4.31, etc.: impf. ἔπνῑγον Ar. Nu. 1376: fut. πνίξω (ἀπο-) Pl.Com. 198, Antiph. 171; Dor. 2pl. fut. πνιξεῖσθε Epich. 155: aor. ἔπνιξα, imper. πνῖξον, Cratin. 27, Hdt. 2.92, Batr. 158:—Pass., fut. πνῐγήσομαι Gal. Nat.Fac. 1.17, (ἀπο-) Ar. Nu. 1504, Hp. Morb. 3.16; also ἀπο-πεπνίξομαι Eun. VS p.463 B.: aor. ἐπνίχθην (ἀπ-) Aret. SA 1.7; but ἐπνίγην [ῐ] Batr. 148, Aret. SD 1.11, (ἀπ-) Pherecr. 159, Pl. Grg. 512a, D. 32.6, etc.: pf. πέπνιγμαι, v. infr. II.—The simple verb is less freq. than the compd. ἀποπνίγω:—

choke, throttle, strangle, Sophr. l.c., etc.; of a doctor, πνίγων . . πικρότατα πόματα διδούς Pl. Grg. 522a; ἂν ὕλη πνίγῃ [τὸν σῖτον] X. Oec. 17.14: prov., ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγῃ, τί δεῖ ἐπιπίνειν; Arist. EN 1146a35:—Pass., to be choked, stifled, ἐπνιγόμην τὰ σπλάγχνα Ar. Nu. 1036; αἱ ὑστερικῶς πνιγόμεναι Antyll. ap. Orib. 10.19.1.
- - 2 impers. πνίγει, of great heat, it is stifling, Arist. Pr. 941b4, 944a7.
  - 3 metaph., vex, torment, ἕνα χαλκοῦν ἀποβαλὼν αὑτὸν π. Phld. Ir. p.37 W.; ὃ δὲ μάλιστά με πνίγει v.l. in Luc. Prom. 17; oppress by exactions, ‘squeeze’, Jul. Mis. 368c.
- II cook in a close-covered vessel, bake, stew, Hdt. 2.92; δικίδιον . . ἐν λοπάδι πεπνιγμένον Ar. V. 511; πεπνιγμένος Metag. 6. 9.
- III drown (cf. πνῖξις II), in Pass., X. An. 5.7.25: metaph., of plants, τὰ φυτὰ . . τοῖς πολλοῖς [ὕδασι] πνίγεται Plu. Lib.educ. 2.9b.

πνίγω (f. πνίξω, réc. πνίξομαι, ao. ἔπνιξα, pf. inus. ; pass. f. 2 πνιγήσομαι [ῐ], ao. 2 ἐπνίγην [ῐ], pf. πέπνιγμαι) [ῑ excepté au f. et à l’ao. 2 pass.]

1 étrangler, étouffer, suffoquer, Plat. Gorg. 522a ; Arstt. Nic. 7, 2, 10 ; au pass. Ar. Nub. 1036, etc. ; en parl. de plantes étouffées par le voisinage d’arbres ; de végétation, Xén. Œc. 17, 14 ; fig. gêner, tourmenter, Luc. Prom. 17, etc. ||

2 particul. faire cuire dans un vase bien clos, Hdt. 2, 92 ; Ar. Vesp. 511 ; Ath. 66e, etc. ||

➳ Fut. dor. πνιξοῦμαι, Epich. fr. 106 Ahrens ; ao. 1 pass. en compos. -επνίχθην, Arét. Caus. m. acut. 1, 7 ; Babr. 49.

Étym. p.-ê. pré-grec.

πνίγω, meestal in compos. ἀποπνίγω; η-aor. ἐπνίγην; fut. pass. πνιγήσομαι
1. causat. doen stikken, verstikken; spreekw.: ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγῃ, τί δεῖ ἐπιπίνειν; wanneer je je in het water verslikt, wat moet je er dan bij drinken? Aristot. EN 1146a35; wurgen: κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν hij greep hem in een wurggreep NT Mt. 18.28; overdr.: ὃ δὲ μάλιστά με πνίγει en wat mij het meest benauwt Luc. 23.17; van voedsel smoren, stoven: πνίξαντες οὕτω τρώγουσι ze stoven het (de papyrus) en zo eten ze het Hdt. 2.92.5.
2. med.-pass. stikken: πάλαι ’γὼ ’πνιγόμην τὰ σπλάγχνα ik had het al geruime tijd stikbenauwd in mijn darmen Aristoph. Nub. 1036; ἐπνίγετο ὅστις νεῖν μὴ ἐτύγχανεν ἐπιστάμενος wie niet kon zwemmen verdronk Xen. An. 5.7.25.

πνίγω, [ῑ], fut. πνίξομαι, gew. πνιξοῦμαι, bei Luc. auch πνίξω, aor. ἔπνιξα, pass. ἐπνίγην, u. fut. πνιγήσομαι, – ersticken, erwürgen, erdrosseln, u. pass. ersticken, intr.; Ar. Nub. 1358, 1019 ; πνίγων, Plat. Gorg. 522a ; Antiph. 4 α 6 ; πνίγεσθαι, ertrinken, Xen. An. 5.7.25 u. Sp., wie Plut. u. NT. – Auch vom Essen, dämpfen, schmoren, backen ; Her. 2.92 ; Ath. IX.395f ; Poll. 10.107 ; u. komisch, δικίδιον ἐν λοπάδι πεπνιγμένον, Ar. Vesp. 511.
Uebertr., ängstigen, quälen, ὃ δὲ μάλιστά με πνίγει, τοῦτʼ ἔστι Luc. Prom. 17, u. a.Sp.

Number of occurrences in NT: 3
Strong 4155

πνίγω, [in LXX: I Ki 16:14, 15 (בּעת pi.)*;]

to choke: c. acc., Mt 13:7 (WH, mg.); impf. (conative), Mt 18:28; of drowning, pass., Mk 5:13 (cf. ἀπο-, ἐπι-, συν-πνίγω).†

ahogar

un gato, para extraer su espíritu ἐ]ν [ᾧ] πνίγεις (τὸν αἴλουρον), λέγε εἰς τ[ὸν] νῶ[το]ν
mientras ahogas al gato, di sobre su lomo P III 2

πνίγω

- Ito choke, throttle, strangle, Plat.; proverb., ὅταν τὸ ὕδωρ πνίγηι, τί δεῖ ἐπιπίνειν; if water chokes, why should one drink more? Arist.:—Pass. to be choked, stifled, Ar.: to be drowned, Xen.
- - 2metaph. to vex, torment, Luc.
- IIto cook in a close-covered vessel, to stew, Hdt., Ar.

πνίγω

Saved

Recent