πνιγηρός

πνῑγ-ηρός, ά, όν, (πνίγω)

• choking, stifling, whether by throttling or heat, Ar. Ra. 122 (with play on both senses); π. καλύβαι Th. 2.52; [γῆ] ἐν κοίλῳ καὶ π. Hp. Aër. 1; χωρία ib. 24; σκηνώματα Plu. Per. 34; νύκτες Arist. Pr. 939b9 (Comp.); ὥρα D.H. 8.89.

πνιγηρός, [ῑ], stickend, erstickend, zum Ersticken heiß, eng ; ὁδὸς εἰς ᾍδου, durch Erhängen, Ar. Ran. 122 ; ἐν καλύβαις πνιγηραῖς ὥρᾳ ἔτους διαιτᾶσθαι, Thuc. 7.49 ; οἰκήματα, Philostr. u. a.Sp.

πνιγηρός πνῑγηρός, ά, όν πνίγω

• choking, stifling, Ar.