πνιγετός
πνιγετός, ὁ,
- = πνῖγος, Ptol. Phas. p.63 H., Hsch. s.v. ἀγχόνη.
πνιγετός, οῦ (ὁ) [ῑ] chaleur étouffante, Ptol. Appar. 91, 27.
Étym. πνίγω.
πνιγετός, ὁ, Schlinge zum Erwürgen, Hesych.