πνικτός
πνικτός, strangled
πνικ-τός, ή, όν,
- strangled, Act. Ap. 15.20, al.
- 2 air-tight, Hero Spir. 1.3, 16, al. Adv. -τῶς ib. 2.21.
- II baked or stewed (cf. πνίγω II), Pherecr. 175, Stratt. 29, Antiph. 1.4, etc.
πνικτός, ή, όν :
1 étranglé, NT. Ap. 15, 20, etc. ||
2 cuit dans un vase bien clos, Philox. (Ath. 147b); Antiph. (Com. fr. 3, 3, 26) etc.
Étym. πνίγω.
πνικτός, erstickt, erwürgt, Sp.; gedämpft, geschmort, wie Fleisch in einem verschlossenen Tiegel, Archestr. bei Ath. VII.295e ; Antiphan. ib. X.449b.
πνικτός, ή, όν
verb. adj.
- strangled, NTest.