ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

πνοή

πνοή, a blowing, blast, breeze

πνοή, ῆς, ἡ, Ep. πνοιή, always in Hom.; Dor. πνοά (v. infr.); Lyr. πνοιά Pi. O. 3.31, B. 5.28: (πνέω):—
  • blowing, blast, πνοιαὶ παντοίων ἀνέμων Il. 17.55, cf. Od. 4.839, Hes. Th. 253, 268; πνοιὴ Βορέαο Il. 5.697:abs., blast, breeze, 11.622, 13.590, etc.; ὀλίγη π. a light breeze, Arr. Tact. 34.4; π. βιαία a stiff breeze, ib. 35.4; οἷον π. εἰς ἄλλο Plot. 6.3.23; esp. to denote excessive swiftness, ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο along with, i.e.swift as, blasts of wind, Il. 24.342, etc.; ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο 19.415; ἐπέτοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο Od. 2.148; πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο Il. 12.207; ἅμα πνοιῇσι πετέσθην 16.149; imitated by Ar. Av. 1396 (lyr.), ἅμʼ ἀνέμων πνοαῖσι βαίην; freq. in Trag., ταχύπτεροι πνοαί A. Pr. 88; πνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι Id. Ag. 192 (lyr.), cf. 654, Ar. Nu. 161, Arist. Mu. 392b11, etc.; blast of bellows, Th. 4.100.
    • II breathing hard, panting, of horses, Il. 23.380, S. El. 719 (pl.).
      • 2 generally, breath, ἔμπνους μέν εἰμι . . καὶ πνοὰς . . πνέω E. HF 1092; μητρὸς οἴχονται πνοαί Id. Or. 421: metaph., πνοιὴ Ἡφαίστοιο the breath of Hephaestus, i.e. flame, Il. 21.355; πυρὸς πνοᾷ E. Tr. 815 (lyr.); πρὶν καταιγίσαι πνοὰς Ἄρεως A. Th. 63, cf. 115 (lyr.); θεοῦ πνοαῖσιν ἐμμανεῖς E. Ba. 1094; πνοαὶ Ἀφροδίτης Id. IA 69; θυμοῦ πνοαί Id. Ph. 454.
    • III vapour, exhalation, σποδὸς προπέμπει πλούτου πνοάς, of a burning city, A. Ag. 820; τηγάνου π. Eub. 75.8, cf. Antiph. 217.7; λιβάνου πνοαί Anaxandr. 41.37 (anap.).
    • IV breath of a wind-instrument, Αἰολῇσιν ἐν πνοαῖσιν αὐλῶν Pi. N. 3.79; αὐλῶν π. Ar. Ra. 313; σύριγγος πνοά E. Or. 145 (lyr.).—Poet. (Pl. Cra. 419d is no exception), once in Th. and freq. in later Prose (v. supr.) for πνεῦμα.

Saved

Recent