πνευστικός
πνευστικός, of or for breathing; flatulent
πνευστ-ικός, ή, όν,
- of or for breathing, ὄργανον Gal. 4.506.
- 2 flatulent, v.l. in Diph.Siph. ap. Ath. 2.69e (Comp.).
πνευστικός, ή, όν :
1 qui concerne le souffle, propre à la respiration, Gal. 4, 506 ||
2 qui donne des vents, Diph. (Ath. 69e) ||
Cp. -ώτερος, Diph. l. c.
Étym. πνέω.
πνευστικός, zum Blasen, Atmen gehörig, blähend, Ath. II.69e aus Diphil., im Kompar.