πνευστιάω
πνευστιάω, to breathe hard, pant
πνευστ-ιάω,
- breathe hard, pant, Hp. Int. 44, Sor. 1.108; expld. by πυκνὸν ἀναπνεῖν, Arist. Rh. 1357b21; Ep. part. πνευστιόων AP 11.382.4 (Agath.).
πνευστιάω-ῶ, avoir l’haleine courte, être asthmatique, Hpc. 556, 25 ; Arstt. Rhet. 1, 2, 18 ||
➳ Part. prés. épq. πνευστιόων, Anth. 11, 382, 4.
Étym. πνέω.
πνευστιάω, keuchen, schwer atmen, nach Luft schnappen ; Hippocr.; Arist. rhet. 1.2 ; Luc. Catapl. 3 ; δυσκελάδοις ἄσθμασι πνευστιόων, Agath. 69 (XI.382).
πνευστιάω,
- to breathe hard, pant, Arist.; Epic part. πνευστιόων, Anth.