πνεύμων
πνεύμων, v. πλεύμων.
πνεύμων, ονος (ὁ)
1 poumon, Il. 4, 528 ; 20, 486, etc. ; au plur. Plat. Tim. 70c ; Arstt. Respir. 10, 6 ; Eschl. Sept. 61, etc. ; entrailles, Soph. Tr. 778 ||
2 comme siège des sentiments, particul. de l’amour, Soph. fr. 678, 15 ||
3 poumon marin, sorte de mollusque, Plat. Phil. 21c ||
➳ Ion. πλεύμων, Il. ll. cc. att. πλεύμων, mieux que πνεύμων, Eschl. Soph. Plat. ll. cc.
Étym. indoeurop. *pleu-mon-, poumon ; p.-ê. apparenté à πλέω : « nageur », les poumons flottant dans l’eau ; cf. sscr. klomán-, lat. pulmō ; πνεύμων refait par rapprochement avec πνέω, πνεῦμα.
πνεύμων, ονος, ὁ (pulmo), ältere Form für πλεύμων, vgl. Lobeck Phryn. p. 305, die Lunge, als Werkzeug des Atemholens ; Il. 4.528, 20.486 ; ἱππικῶν ἐκ πνευμόνων, Aesch. Spt. 61 ; πνεῦμʼ ἀνεὶς ἐκ πνευμόνων, Eur. Or. 277, vgl. Herc.Fur. 1093 ; Soph. Trach. 564 ; auch übertr., ὡς σπαραγμὸς αὐτοῦ πνευμόνων ἀνθήψατο, Trach. 775, drang ins Innere, in die Eingeweide ; auch Sp., πνεύμονα τέγξατε Βάκχῳ, Philodem. 22 (XI.34). – Eine Art Molluske, Seelunge, Plat. Phil. 21c, Arist. H.A. 5.15.
πνεύμων
-ονος, ὁ
[πνευ-, πνεϝ-, πνέω.]
One of the lungs : πάγη ἐν πνεύμονι χαλκός Il. 4.528.
para beber mucho y no emborracharse: cuece pulmón de cerdo y cómelo
πνεύμων , ονος: lung. (Il.)
πνεύμων, in later Attic πλεύμων, ονος, ὁ,
πνέω
- the organ of breathing, the lungs, Lat. pulmo, Il., Plat.: mostly in pl., Trag.; πνεῦμʼ ἀνεὶς ἐκ πλευμόνων Eur.