πρόσκωπος
πρόσκωπος, at the oar, a rower
πρόσκωπος, ον,
- at the oar, rower, Th. 1.10, Luc. Cat. 19.
πρόσ·κωπος, ος, ον, penché sur les rames, Thc. 1, 10 ; Luc. Cat. 19.
Étym. π. κώπη.
πρόσκωπος, am, beim Ruder, rudernd ; Thuc. 1.10 ; Luc. Char. 1.
πρόσκωπος
πρόσ-κωπος, ον,
κωπή
- at the oar, a rower, Thuc.