πρόσκοπος
πρόσκοπος, seeing beforehand
πρόσκοπος, ον,
- foreseeing, sagacious, σύνεσις Pi. Fr. 231 (for A. Eu. 105, v. ἀπρόσκοπος).
- II as Subst., outpost, vedette, X. Lac. 12.6: pl., reconnoitring party, Id. Cyr. 5.2.6, D.C. 40.10, etc.
πρό·σκοπος, ος, ον :
1 qui observe en avant, d’où subst. ὁ πρ. avant-poste, vedette, Xén. Lac. 12, 6 ; au pl. éclaireurs, Xén. Cyr. 5, 2, 6 ; DC. 40, 10, etc. ||
2 qui pourvoit, qui prend soin de, Pd. fr. 231 (255) Bgk.
Étym. π. σκοπός.
πρόσκοπος, vorschauend, vorsichtig ; ἐν ἡμέρᾳ δὲ μοῖρα πρόσκοπος βροτῶν, Aesch. Eum. 105 ; σύνεσις, Schol. Pind. N. 7.87. Als subst. der Kundschafter, Xen. Cyr. 5.2.6, auch der Vorposten vor dem Lager, Lac. 12.6.
πρόσκοπος, -ον
- 1foreseeing τόλμα τέ μιν ζαμενὴς καὶ σύνεσις πρόσκοπος ἐσάωσεν fr. 231.
oh aérea, oh Erimnia, oh canción, vigilante, previsora
πρόσκοπος
πρό-σκοπος, ον,
- seeing beforehand: as Subst. an outpost, vidette, Xen.; in pl. a reconnoitring party, Xen.