προσκορής

προσκορής, ές,

• satiating, palling, tedious, of a speech, Hermog. Inv. 3.10; of a person, Id. Id. 2.11, cf. Luc. DMort. 8[26].2, Sch. Ar. Eq. 1055, etc.
• • II Pass., sated, Phld. Mus. p.109 K.; τινι with . ., Hld. 3.4.
  • III Adv. προσκόρως (as if from πρόσκορος) AP 4.3.3 (Agath.); π. χρῆσθαι κόσμῳ Hermog. Id. 2.11; λόγος π. κεκοσμημένος ib. 1.12.