πρόσκτησις
πρόσκτησις, increase of fortune
πρόσ-κτησις, εως, ἡ,
- increase of fortune, Artem. 3.61; τῆς ἀρετῆς Hierocl. in CA 11 p.442 M.
πρόσκτησις, εως (ἡ) acquisition nouvelle, Artém. 3, 61.
Étym. προσκτάομαι.
πρόσκτησις, ἡ, das Dazuerwerben, neuer Besitz, Zuwachs des Vermögens, Artemid. 3.61.