προσκύρησις
προσκύρησις, procuring
προσκῠρ-ησις, εως, ἡ,
- procuring, ἀκέσιος, i.e. patients, Hp. Praec. 10.
προσκύρησις, εως (ἡ) [ῠ] action de parvenir à, d’obtenir, gén. Hpc. 28, 8.
Étym. προσκυρέω.
προσκύρησις, ἡ, das Hingelangen, Erlangen, Hippocr., zw.