Logeion | προσκύνησις

προσκῠν-ησις, εως, ἡ,

adoration, obeisance, Pl. Lg. 887e (pl.); τὰ βαρβαρικά, οἷον προσκυνήσεις Arist. Rh. 1361a36, cf. Phld. Piet. 69 (pl.), Plu. Alex. 54, Arr. An. 4.11.8; π. καὶ ἀσπασμός (in a petitionerʼs letter) PFlor. 296.57 (vi A.D.).

προσκύνησις, εως (ἡ) [ῠ] prosternation, adoration, Plat. Leg. 887e ; au plur. Arstt. Rhet. 1, 5, 9, etc.

Étym. προσκυνέω.

προσκύνησις -εως, ἡ [προσκυνέω] eerbetoon.

προσκύνησις, ἡ, das Verehren, Anbeten ; Plat. Legg. X.887e ; Plut. u. A.

προσκύνησις from προσκῠνέω προσκύνησις, εως,

Menu