πρόσκτητος
πρόσκτητος, acquired
πρόσ-κτητος, ον,
- acquired, opp. inherited, ἀρχή Hdn. 1.5.5.
πρόσκτητος, ος, ον, acquis en outre, Hdn 1, 5, 13.
Étym. vb. de προσκτάομαι.
πρόσκτητος, noch dazu erworben, Sp.