σταῖς

σταῖς or σταίς (not στᾷς), τό, gen. σταιτός,

• flour of spelt mixed and made into dough, Hdt. 2.36, Hp. Art. 38, Arist. Mete. 386b14, Pr. 927b23, Thphr. Od. 51, LXX Ex. 12.34; εἰ μὴ κόρη δεύσειε τὸ σ. Eup. 332; also of dough in general, Gal. 6.482,510,597.
• • II = στέαρ, ὄϊος σταῖς dub. l. in Hp. Nat.Mul. 103 (οἰσύπην Littré); ἐν σταιτὶ τρίβειν Id. Mul. 1.84 (perh. in sense 1).