Logeion | συγκεχυμένως

συγκεχῠμένως, Adv. of συγχέω,

indiscriminately, Arist. EN 1145b16, Plu. Superst. 2.168a, S.E. M. 7.171, etc.; φεύγειν J. AJ 13.4.4; εἰπεῖν (opp. σαφῶς) Hermog. Id. 1.11.

συγκεχυμένως [ῠ] adv. confusément, Arstt. Nic. 7, 16 ; Sext. M. 7, 171, etc.

Étym. συγκέχυμαι pf. pass. de συγχέω.

συγκεχυμένως, adv. van het ptc. perf. med.-pass. van συγχέω, verward, zonder onderscheid.

συγκεχυμένως, adv. part. perf. pass. von συγχέω, vermischt, verworren, Arist. eth. 7.2 u. Sp.

συγκεχυμένως adverb from perf. pass. part. of συγχέω

Menu