συγκλάω

συγ-κλάω,

• break, break off, κλήματα Ar. Ec. 1031, cf. Chaerem. 14.13, Thphr. HP 4.7.3; ὅπλον LXX Ps. 45 (46). 10; of a bad carver, mangle, τὰ μέρη Herm. in Phdr. p.189 A.; dub. sens. in Phld. Mus. p.23 K.:—Pass., of persons engaged in servile occupations, to be cramped or stunted, τὰς ψυχὰς συγκεκλασμένοι τε καὶ ἀποτεθρυμμένοι διὰ τὰς βαναυσίας Pl. R. 495e; οἱ δοῦλοι . . κάμπτονται καὶ συγκλῶνται Id. Tht. 173a; of lines, Arist. Pr. 892a15.

συγκλάω, (κλάω), zusammenbrechen ; πολλὰ κάμπτονται καὶ συγκλῶνται, Plat. Theaet. 173a ; τὰς ψυχὰς συγκεκλασμένοι, Rep. IV.495e ; – intr., gewaltsam zusammentreffen, Ath. XIII.608c.

συγκλάω ², att. = συγκλαίω.

συγκλάω fut. -κλάσω

• to break off:—Pass. to be cramped, Plat.