συγκληρονομέω
συγκληρονομέω, to be joint-heir
συγκληρονομ-έω,
- to be joint-heir, LXX Si. 22.23(29).
συγκληρονομέω-ῶ, être cohéritier, Spt. Sir. 22, 26.
Étym. συγκληρονόμος.
συγκληρονομέω, Miterbe sein, Sp.