σύγκλεισις

σύγ-κλεισις, old Att. ξύγκλῃσις, εως, ἡ: (συγκλείω):—

• shutting up, closing up (of a line of battle), Th. 5.71; τῆς φάλαγγος ἡ σ. Arr. An. 1.4.3; συγκλείσει κωλύειν τὴν δίοδον Thphr. Od. 36.
• • • 2 locking up, safe storage, σίτου PLond. 2.237.21 (iv A.D.).
  • II a being closed, ἰσχυρὰν . . τὴν σ. αὐτῶν πρὸς ἄλληλα κέκτηται has them closely locked together, Pl. Ti. 81b, cf. Hp. Loc.Hom. 6; ἐπὶ συναφῆς καὶ συγκλείσεως χάριν Arist. Spir. 484b22; locking of shields in χελώνη, Arr. Tact. 11.6.
  • • 2 συγκλείσεις narrow passes, defiles, Plb. 5.44.7, v.l. for συγκλίσεις in Plu. Cam. 41.

σύγκλεισις, ἡ, das Zusammenschließen, die Verbindung, ἰσχυρὰν τὴν ξύγκλεισιν αὐτῶν πρὸς ἄλληλα κέκτηται, Plat. Tim. 81b ; – αἱ συγκλείσεις, Engpässe, Plut. Camill. 41 ; Pol. 5.44.7 u. öfter.

σύγκλεισις, ολδ Attic ξύγκλῃσις, εως, συγκλείω

• • Ia shutting up, closing up (of a line of battle), Thuc.
  • IIa narrow pass, defile, Plut.